آن پيک نامور که رسيد از ديار دوست

شاعر : حافظ

آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست آن پيک نامور که رسيد از ديار دوست
خوش مي‌کند حکايت عز و وقار دوست خوش مي‌دهد نشان جلال و جمال يار
زين نقد قلب خويش که کردم نثار دوست دل دادمش به مژده و خجلت همي‌برم
بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست شکر خدا که از مدد بخت کارساز
در گردشند بر حسب اختيار دوست سير سپهر و دور قمر را چه اختيار
ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست گر باد فتنه هر دو جهان را به هم زند
زان خاک نيکبخت که شد رهگذار دوست کحل الجواهري به من آر اي نسيم صبح
تا خواب خوش که را برد اندر کنار دوست ماييم و آستانه عشق و سر نياز
منت خداي را که نيم شرمسار دوست دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باک